ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ ΦΑΛΚΟΝΕΡΑΣ «ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΜΜ. ΤΡΑΝΤΑΛΙΔΗΣ

(ΠΕΙΡΑΙΑΣ 2013)

Συνοπτική παρουσίαση:

Στις 8-12-1966 σημειώθηκε μια φοβερή ναυτική τραγωδία, η βύθιση του «ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ». Για τον ελληνικό αυτό «Τιτανικό» που συγκλόνισε το Έθνος και ιδιαίτερα τον Κρητικό λαό δυστυχώς δεν γράφτηκε ούτε ένα βιβλίο, έστω από κάποιον (από σύνολο 96) παραστάντα στη δίκη δικηγόρο. Το παρόν βιβλίο είναι μια προσπάθεια να καλυφθεί αυτό το κενό, αφενός λόγω της Ρεθεμνιώτικης καταγωγής του συγγραφέα, αφετέρου της ευαισθητοποίησης του στην αξία της ανεκτίμητης ανθώπινης ζωής. Της συγγραφής προηγήθηκε πολύχρονος βασανιστική έρευνα και ανίχνευση σε εφημερίδες και αρχεία, ώστε να μην παραλειφθούν τα ουσιώδη και με την παράθεση γεγονότων, αφηγήσεων, στοιχείων και ονομάτων να συντηρηθεί η μνήμη για τα 278 θύματα.

ΙΑΤΡΙΚΟ ΣΦΑΛΜΑ Η ΕΥΘΥΝΗ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΜΑΙΕΥΤΗΡΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΜΜ. ΤΡΑΝΤΑΛΙΔΗΣ

Eκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα 2012

Συνοπτική παρουσίαση:

Η έκδοση αυτού του βιβλίου είναι πράξη ευλάβειας προς το θείο δώρο της ζωής. Έναυσμα για τη συγγραφή του παρόντος πονήματος απετέλεσε αφενός η ευδόνητη ευαισθησία και η ηθική αγωνία του συγγραφέα για την προστασία των συμφερόντων της υγείας της μητέρας, του νεογνού και της «δυνάμει» ζωής και ο απεριόριστος σεβασμός προς την ανεκτίμητη ανθρώπινη ζωή αφετέρου δε η αποτροπή γυναικολογικών σφαλμάτων εξαιτίας των οποίων πολλές οικογένειες ζουν αφόρητα δράματα και καταδικάζονται σ’ έναν Γολγοθά εφ’ όρου ζωής.

Στο παρόν πόνημα εκτίθενται καίρια προβλήματα της γυναικολογίας, έκγονα των πρωτόφαντων κατακτήσεων της επιστήμης. Στη νομολογία που παρατίθεται υπάρχουν παραδείγματα σοβαρότατων λαθών που είχαν σαν επιγένημα την απώλεια της ζωής της μητέρας ή του νεογνού.

Υπάρχουν  επίορκοι ιατροί που, λόγω αλαζονείας πρόδωσαν τα ουμανιστικά οράματα, αφού απεκδύθηκαν τον τήβεννο του Ασκληπιάδου και έχουν απομακρυνθεί από κάποιες ιπποκράτειες επιταγές με αποτέλεσμα να συμβαίνουν απίστευτες τραγωδίες που βυθίζουν σε ανείπωτο πόνο εκατοντάδες οικογένειες.

Είναι γνωστό πως  στα δικαστήρια δεν είθισται γιατρός να καταθέτει εναντίον γιατρού. Σύμφωνα μάλιστα με το Πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη (Νοέμβριος 2004) υπάρχει «συντεχνιακή αλληλοκάλυψη», δηλαδή, κακώς εννοούμενη συναδελφική αλληλεγγύη που βρίσκει προσφορο έδαφος στα δημόσια νοσοκομεία όπου οι ΕΔΕ (ένορκες διοικητικές εξετάσεις) είναι κατά κανόνα απαλλακτικές για τον γιατρό. Επίσης το Πόρισμα υπογραμμίζει την «ανακολουθία μεταξύ πειθαρχικών και δικαστικών αποφάσεων. Εμφανίζεται έτσι το φαινόμενο για τις ίδιες ιατρικές πράξεις να  κηρύσονται ένοχοι οι ιατροί για ανθρωποκτονία (από αμέλεια) αλλά ταυτόχρονα να αθωώνονται πειθαρχικά (!)». Ο αριθμός των περιστατικών που αφορούν γυναικολογική ευθύνη είναι πολύ μεγαλύτερος, απλώς για διάφορους λόγους οι περιπτώσεις αυτές δεν φτάνουν ποτέ στις δικαστικές αίθουσες. Η απόδειξη των ιατρικών λαθών είναι μια πολύ επίπονη και δύσκολη διαδικασία που δυσχεραίνεται από τις χρονοβόρες πραγματογνωμοσύνες. Οι Δικαστές κατά κανόνα συναντούν ως εμπόδιο την ιατρική συναδελφική αλληλεγγύη, που διανθίζεται λόγω της αλλοίωσης ή της απόκρυψης στοιχείων με συνέπεια τη συσκότιση αντί για την διαλεύκανση των υποθέσεων και την ανεύρεση της αλήθειας. Καταδικαστική απόφαση κατά ιατρού συντελεί στη συμμόρφωση του και αποτελεί μεγάλο πλήγμα για την υστεροφημία του και ισχυρό πλήγμα για την καριέρα του, παράλληλα όμως συνετίζει και τους συναδέλφους του.

ΝΟΜΙΚΩΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ

 

1. Αλήθεια 2. Δίκαιο 3. Νόμος 4. Ψεύδος

 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΜΜ. ΤΡΑΝΤΑΛΙΔΗΣ

ΑΘΗΝΑ 2010

Με το παρόν πόνημα, ο συγγραφέας,δίνει σάρκα και οστά στην φιλοδοξία του, πηγάζουσα από τις προσωπικές ανάγκες του ως δικηγόρου: να είναι ανά πάσα στιγμή σε επαφή με το ηδύστατο απόσταγμα  της πνευματικής διάνοιας με οτιδήποτε έχει επινοήσει η παγκόσμια πνευματική κοινότητα για τον ύψιστο θεσμό της Δικαοσύνης. Στο βιβλίο παρατίθεται ότι έχει σχέση με τις τέσσερις έννοιες που έχουν στενή σχέση με τη νομική επιστήμη: την Αλήθεια, το Δίκαιο, το Νόμο και το Ψεύδος.

Ένα απάνθισμα από αυτά που έχουν ειπωθεί και γραφτεί για τις έννοιες αυτές, έχει ενσωματωθεί στο παρόν βιβλίο, που μοσχοβολάει τη σοφία των σοφών. Σκοπός του βιβλίου, όπως ανυπόμονα μαρτυράει ο τίτλος του «Εγκόλπιο» (=εν κόλποις έχειν), είναι να αποτελεί τη μικρή, μυστική και άμεση πηγή γνωμικών γύρω από την κοσμοθεωρία της Νομικής, την οποία όλοι εμείς οι νομικοί πρέπει να υπηρετούμε με πίστη και αγάπη. Με την μελέτη αυτή οι νομικοί και κυρίως οι δικαστές θα αντλούν δύναμη για την ύψιστη αποστολή τους. Κάθε νομικός μπορεί να ενισχύσει το φιλολογικό οπλισμό του και τον υψιπετή προβληματισμό του για τις έννοιες του Δικαίου. Η ενδοσκόπηση στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη και στους κλασσικούς συγγραφείς, μας μυεί σε πνευματικές ανατάσεις. Τούτο το πόνημα μας κάνει να γευθούμε τη λεπτή αίσθηση δυνατών λέξεων,αφάτου κάλλους. Είναι μια επικοινωνία με το στοχασμό, μια εμπειρική ψηλάφηση  των ουσιωδών της Δικαιοσύνης, μια καταγραφή της έξοχης ελληνίδας γλώσσας που γαληνεύει και πλουτίζει τις αιθήσεις. Δυναμώνει την πίστη μας στον ύψιστο αυτό θεσμό, που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε δημοκρατικού πολιτεύματος.

ΝΟΜΙΚΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΑΠ’ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΜΜ. ΤΡΑΝΤΑΛΙΔΗΣ

ΑΘΗΝΑ 2005

Συνοπτική παρουσίαση:

Η συστηματική μελέτη, από το 1975, ξένων εφημερίδων και ειδήσεων διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων, απετέλεσε το κίνητρο για την έκδοση του παρόντος πονήματος.

Ο αναγνώστης μπορεί να  γνωρίσει νομικά περίεργα απ’ όλο τον κόσμο και θαυμαστές καινοτομίες ξένων νομοθεσιών που έχουν ιδανικές τομές στο Νόμο. Ο συγγραφέας αποπειράθηκε, σαν ναυαγοσώστης του παρελθόντος, να διασώσει ειδήσεις και νομικά περίεργα απ’ όλο τον κόσμο, με προοπτική να κάνει το παρελθόν μέλλον, για όποιες θετικές καινοτομίες θα μπορούσαν να θεσπιστούν απ’ τον Έλληνα Νομοθέτη για  την ενίσχυση των Νόμων, με απώτερο σκοπό την προστασία την ανεκτίμητης ανθρώπινης ζωής.

Πέρα από τα ερεθίσματα για επιστημονικό προβληματισμό, η παρούσα έκδοση δίνει το κίνητρο στον Νομοθέτη, τους Δικαστές και του δικηγόρους να γίνουν κελευθοποιοί, καινοτόμοι στα ελληνικά νομικά πράγματα και συγχρόνως να αποφευχθεί η λανθασμένη ερμηνεία του Νόμου και οι δικαστικές πλάνες.

Όπως αναφέρεται στο απόσπασμα του Δημοσθένους κατά Αριστογείτονος Α’, 24: Τους νόμους πρέπει να τους τηρούν και να τους ενισχύουν πάντα οι δικαστές. Γιατί χάρη σ’ αυτούς κυριαρχούν οι χρηστοί πολίτες πάνω στους πονηρούς. Ειδεμή, όλα παραλύουν, διαλύονται, συγχέονται, και η πόλη- το κράτος πέφτει στην εξουσία των πονηροτάτων και των αναιδέστατων.

Στο τέλος του τόμου υπάρχει ένα ευρετήριο που βοηθάει τον αναγνώστη στην περίπτωση που θελήσει να κάνει συγκριτική έρευνα για τη νομοθεσία των διαφόρων κρατών.